Chico & Rita

Μουσική και Κινηματογράφος: άρρηκτα δεμένες μεταξύ τους, δύο μορφές Τέχνης αναπόφευκτα ενωμένες σε μια σχέση αγάπης και μίσους, αντιπαλότητας και συνεργασίας, ένας γάμος γεμάτος αντιθέσεις που καθόρισε, καθορίζει και θα συνεχίζει να καθορίζει τον πολιτισμό ως έννοια και ουσία. Η εικόνα δεν υπάρχει χωρίς τον ήχο, ο ήχος είναι κενός χωρίς την εικόνα.Από την εποχή των πρώτων κινούμενων εικόνων στο τέλος του 19ου αιώνα, μέχρι τις μέρες μας. Πρώτα, τώρα και στο μέλλον. Για πάντα.

Βρισκόμαστε στην Κούβα του σήμερα. Αβάνα. Ο Chico, ένας γηραιός λούστρος, τελειώνει άλλη μια μέρα δουλειάς και ανεβαίνει στο φτωχικό του διαμέρισμα. Το ραδιόφωνο παίζει βραχνά μια έκδοση του «Bésame Mucho«, κάπου εξήντα χρόνια πριν. Ο Chico ανάβει τσιγάρο και αρχίζει να παρακολουθεί την ζωντανή πόλη από τις γρίλιες του παραθύρου του. Το κομμάτι είναι δικό του. Τραγουδάει η Rita. Η αγάπη της ζωής του, η μοναδική γυναίκα που τον αγάπησε. Φυσάει τον καπνό του και επιστρέφει τότε, στην Κούβα του 1948, στην Κούβα του.

Οι Κουβανοί έχουν μια πολύ ιδιαίτερη σχέση με την μουσική, όπως όλοι οι λατινοαμερικάνοι άλλωστε. Ο Οσκαρικός Fernando Trueba έχει την μουσική στο αίμα του και την έχει ζήσει στο πετσί του, μια και, εκτός από σκηνοθέτης, είναι και μουσικός παραγωγός. Στο «Chico & Rita» ενώνει τις δύο του αγάπες και το αποτέλεσμα αγγίζει το τέλειο. Μια πανέμορφη ιστορία αγάπης, πάθους, πόνου και μίσους, απώλειας και λύτρωσης μέσα από την ελπίδα. Το «Chico & Rita» δεν είναι ένα μελόδραμα αλλά μια ελεγεία. Ποίηση στις ανθρώπινες σχέσεις, στις αναμνήσεις, στα δύο μισά που ενώνονται για να σχηματίσουν ένα σύνολο, στον σπαραγμό που ακολουθεί όταν αυτά τα δύο μισά χωρίζουν από τον χρόνο. Ο Chico είναι μόνος και ο φακός του Trueba αποτυπώνει την μοναξιά του χωρίς δισταγμό και περιστροφές: είναι εδώ μπροστά μας, και πρέπει να την αντιμετωπίσουμε.
Η μουσική είναι ο λόγος του Trueba και το σκίτσο είναι το μέσο. Το πενάκι του Javier Mariscal είναι έντονο και σαφές, και καταφέρνει να αποτυπώσει την μουντή ατμόσφαιρα της Αβάνας του μεσα από τον πολύχρωμο ρομαντισμό της Λατινικής Αμερικής. Είναι ένα σχέδιο-φόρος τιμής στην jazz, στην μουσική των καπνισμένων club και στην επαναστατικότητά της, στην μυρωδιά του πούρου και στην φωτιά του παράνομου αλκοολ. Ο Mariscal σχεδιάζει με πάθος, με το ίδιο πάθος που ο Chico κάνει έρωτα στην Rita. Στην Rita του.
Μουσική…Κάθε νότα, κάθε riff του soundtrack ξεχειλίζει από την ιδιοφυϊα των δημιουργών που καθόρισαν τα μουσικά δρώμενα στο δεύτερο μισό του περασμένου αιώνα. Κάθε όνομα φέρνει ανατριχίλα στο άκουσμά του: Thelonious Monk, Cole Porter, Dizzy Gillespie, Freddy Cole. Ονόματα και καλλιτέχνες που έγραψαν ιστορία, και συνεχίζουν να γράφουν. Συντονιστής αυτής της άφταστης συνεργασίας, ο κορυφαίος Bebo Valdés.

Λίγα λόγια και ξεκάθαρα για το «Chico & Rita» – η φλυαρία δεν ταιριάζει εδώ. Είναι η μουσική που μιλάει, είναι η εικόνα που απαγγέλλει, είναι το πάθος, ο έρωτας, η απώλεια και η θλίψη που μας αγγίζουν. Είναι το σφιχταγκάλιασμα των δύο μορφών Τέχνης, της Μουσικής και του Κινηματογράφου, το σφιχταγκάλιασμα του Chico και της Rita, το πάθος τους, ο έρωτάς τους, ο πόνος και η θλίψη τους, πίσω από τον καπνό του μισοκαπνισμένου πούρου, της μυρωδιάς του παράνομου αλκοόλ, της βραχνιασμένης τρομπέτας του Dizzy Gillespie, πίσω από την μαγεία της jazz.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: