Death At A Funeral

Ο Πάτερ-Φαμίλιας πέθανε. Η κηδεία του, μέγιστο κοινωνικό γεγονός, αναγκάζει τα μέλη της οικογένειας – σκορπισμένα στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα – να συγκεντρωθούν για το τελευταίο αντίο. Ο αδερφός Robert, διάσημος συγγραφέας που ζει στην Νέα Υόρκη, η εξαδέρφη Martha και ο αρραβωνιαστικός της, Simon, ο θείος Alfie και η χήρα Sandra. Στη μέση, προσπαθώντας απελπισμένα να τα βγάλει πέρα, ο Daniel. Ένα ετερόκλητο συνοθύλευμα από χαρακτήρες, ο καθένας με μυστικά που κινδυνεύουν να σκάσουν ανα πάσα στιγμή, ένα μπουλούκι ατόμων τόσο διαφορετικών μεταξύ τους, που πέφτουν όλοι θύμα του γνωστού Νόμου του Μέρφυ: «Όταν κάτι είναι να πάει στραβά, θα πάει».

Τετοια κωμωδία μόνο απο το – με την καλή έννοια – ανώμαλο εγκέφαλο του Frank Oz θα μπορούσε να βγεί. Τυπικό, αγγλικό χιούμορ, γεμάτο πικρόχωλο φλέγμα, σουρρεαλιστικές καταστάσεις που, όσο απίθανες και να φαντάζουν, άλλο τόσο φαίνονται ότι θα μπορούσαν να συμβούν στον καθένα. Στο βάθος, η μελαγχολία της παλιάς, καλής Βρεττανικής Σχολής της δεκαετίας του ’60, ντυμένη και δωσμένη μέσα από ένα πιο μοντέρνο πρίσμα. Τυπικός και αγαπημένος ο Frank Oz, μπορεί να έχει χάσει κάτι από την φρεσκάδα του «Dirty Rotten Scoundlers» – ίσως λόγω ηλικίας – δεν υπολείπεται όμως καθόλου στα πονηρά χτυπήματα ανάμεσα στα πόδια για τα οποία όλοι τον λατρέψαμε.
Δημιουργώντας ένα ensemble cast στο οποίο δεν υπάρχει πρωταγωνιστής, οι ηθοποιοί ερμηνεύουν τους ρόλους τους επιτυχημένα, με σεβασμό αλλά, παραλληλα, διασκεδάζωντας αφάνταστα. Ο Matthew Macfadyen στον ρόλο του Daniel επωμίζεται τον βασικό χαρακτήρα και τα προβλήματά του με αποτελεσματικότητα, με τους υπολοιπους (η γλυκύτατη Keeley Hawes στον ρόλο της Jane, o «έχω-ξεφύγει» Ewen Bremner σαν Justin, ο γηραιός Peter Vaughan σαν θείος Alfie,  ο θείος που όλοι θα θέλαμε να έχουμε), να συμπληρώνουν χωρίς ανούσιες υπερβολές το επιτυχημένο cast.
Το σενάριο του Dean Craig ακολουθεί με ασφάλεια την πεπατημένη και αποδεικνύεται ότι έχει την ίδια αποτελεσματικότητα με το εξάσφαιρο πεπειραμένου πιστολά: κοφτο, σφιχτό και θανάσιμα ακριβές. Ένα χιούμορ χιλιόμετρα μακρια από το στεγνό gag του Νέου Κόσμου, με ουσία, βάρος και σπιρτάδα που σε βάζει σε σκέψεις.

Το «Death At A Funeral» δεν φιγουράρει σαν το blockbuster των εκαττομυρίων και των αστέρων. Είναι μια μικρή ταινία, φτιαγμένη με μεράκι και αγάπη, ένας από αυτούς τους Δαβίδ που καταφέρνουν με ευκολία και σιγουριά να νικήσουν τους Χολυγουντιανούς Γολιάθ και που, γιαυτό ακριβώς, αξίζουν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: